"GŁOSY CISZY"- rzeźba,
instalacja Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 7.02-6.03.2003
Wystawa "GŁOSY CISZY" jest to swego rodzaju memento
poświęcone układowi przestrzennemu całego kompleksu dawnego BWA,
dzisiejszej PGS w Sopocie, który ma zostać wyburzony. Tytuł wystawy
zaaranżowanej w tzw. Niskiej Piwnicy nawiązuje do wyjątkowej
realizacji K. Malca "Silence"- która właśnie w tej sali została
zrealizowana w ramach prezentacji pt. "Perseweracja mistyczna i
róża" w 1993 r. Tytuł wystawy luźno nawiązuje również do książki
Andre Malreaux pt. "Les voix de silence" (Głos ciszy) nad którą
pracował w drugiej połowie lat 40.. Jest to książka poświęcona
przeszłości - a raczej temu jak sztuka odległych cywilizacji wpływa
na naszą świadomość i podświadomość. To z książki tej pochodzi
słynne sformułowanie "Muzeum Wyobraźni" odnoszące się do obecności w
naszym pojmowaniu wszystkich epok sztuki na raz. Andre Malreau cofał
się wstecz, poszukując "polifinicznych" korzeni naszej kulturalnej
świadomości.
|
W 1947 roku wszystkie pomieszczenia nad-
morskiego kompleksu w Sopocie przeznaczono na cele
wystawiennicze; stanowiły one największą przestrzeń
ekspozycyjną w Polsce, większą nawet od Centralnego Biura
Wystaw Artystycznych "Zachęta". Dla dzisiejszego PGS-u to
jakby punkt zero - początek przyjmowania niezliczonej ilości
ważnych |
|
|
i barwnych wydarzeń artystycznych. Ta barwna
lub czarno-biała karuzela trwa do dzisiaj. Mury galerii
przesiąknięte atmosferą licznych zdarzeń artystycznych -
nasycone sztuką mogły by być już uznane za jej świątynię.
Labiryntowe pomieszczenia, lub wielkie "hangary" (dziś
magazyny i sklep) inspirowały i inspirują do działań
artystycznych również obecne pokolenie twórców.
|
|
W realizacji Krzysztofa Malca "Silence"
podłogę ciemnego o surowych, odartych do cegły murów
pomieszczenia niskiej piwnicy okrywała gruba warstwa puchu
subtelnie podświetlona punktowym światłem. Puszysty "dywan"
przyjmował w siebie światło z kosmiczną łagodnością. Kontrast
surowych murów "piwnicznych" i delikatności wypełniającego
całe podłoże puchu, który pod wpływem podmuchu lekkiego wiatru
unosił się dając wyobrażenie nieważkości - był przejmującą
wizualizacją ciszy. |
|
Ekspozycja korzysta z naturalnej ciemni wnętrza,
jego nietypowego - labiryntowego charakteru, intrygujących proporcji
przestrzeni, załamań, podjazdów, zakamarków, etc. Wystawa podejmuje
tematykę czasowości, nawarstwień, przemijalności, degradacji miejsc
wartościowych, tajemnicy miejsc brzydkich, niechcianych,
niewygodnych, miejsc które mimo świetnej przeszłości muszą zniknąć;
prezentacja "GŁOSY CISZY" dotykając tej tematyki, mówi w sposób
szczególny o przestrzeni galerii, miejscu które nasycone licznymi
wspomnieniami artystycznych zdarzeń, wkrótce ulegnie gruntownym
przekształceniom, przestanie istnieć w obecnym
kształcie.
Wszystkie prace zostały wybrane i
zaaranżowane w sposób korespondujący z ideą wystawy. Kurator
wystawy: Dorota Grubba Ekspozycja 7.02-6.03.2003
|